Delilerin çoğalması gerek; ve dahi huysuzların, dünyanın her haline muhalif ceberrutların, aptallara özgü o tekdüze iç huzurundan azade olup her daim arayanların. Ve biz, halihazırda uzun zamandır bu dünyanın kahrını çekmekte olan oyunbozanların, kardeşlerimizden biri bir çocuk yetiştirmeye karar verdiğinde; genelde insan yavrularına karşı hissiyatımız ne olursa olsun, yanında durup eline omzumuzu koymamız lazım destek mahiyetinde.
Çünkü o cücelerde bizim umudumuz var; bizim geçmişimiz.
Bu boktan Dünyada bize umut vermiş, yanıbaşında nefes alabildiğimiz yegane insanların yavruları onlar. Geleceğimize işte bu "yalnız değilim lan" hissini taşıyacak o hasarlı dna'lar, aynı çatık kaşlar, huysuz ifadeler var onlarda.
Kızılderililer "bir çocuk yetiştirmek için bir köy gerekir" diyor. Bizim cemaati hasarlı köyümüzün sevimli cüceleri onlar; yetişmesine yardımcı olmak için burnundan östrojen damlamasına da gerek yok; "iyi insan nasıl olur" işte bu konuda az biraz fikrin olsun yeter.
Kimilerinin hayatı, çocukları da birer proje sanki, süslü, boyalı, her aşamasını, tabii ki kurgudan ve montajdan geçtikten sonra instagram'dan izleyebilirsin; kimilerinin, bizim gibilerin çocuk yetiştirme ihtimaline bile öfkesi büyük; değirmenlerinde öğütemeyecekleri, üç kuruşa kandıramayacakları hiç bir vicdan sahibi ruha tahammülleri yok; bir sokak köşesinde kıstırsalar, yaşına, gözündeki Işığa bakmadan öldürüverirler.
İş bu yüzden Delilerin çoğalması gerek; ve dahi huysuzların, dünyanın her haline muhalif ceberrutların, aptallara özgü o tekdüze iç huzurundan azade olup her daim arayanların.
Ve biz, halihazırda uzun zamandır bu dünyanın kahrını çekmekte olan oyunbozanlar, göreve hazırız, sokaklarda kedilerin peşinden koşacak, gözleri her daim ışıklı delimserek çocuklar yetiştirmeye yardımcı olmak için.
Köyümün yaş alan ve eli kulağında gelmeyi bekleyen sevimli cüceleri; hepinize selam olsun; ben sizin çocuk sevmeyen ama size bayılan kedili deli teyzenizim!
