Şu herifi bir rabona başında görünce kalbi atmayan adam, ya sanattan anlamıyordur, ya aşktan. Bizim hayatlarımızın künt çirkinliği içerisindeki incelikli hareketlere de hastayım, işte bu yüzden. Takım çalışması fena halde bir yeniçağ erdemi. Bana sorarsan herkes işini en iyi şekilde yapsa, hoca'nın başı ağrımaz. Yok ama öyle değil. Herkes olabildiğinin en iyisi olacak. Hatta mümkün olan herşeyin en iyisi olacak, en güzeli, en akıllısı, en erdemlisi, en çok okuyanı, en çok anlayanı. Sonra bunları bir iki App'ten geçirip arkaya fon müziği vererek İnstagram'dan falan yayınlayacak da biz de bilelim. Evliliklerin falan klibi var lan artık, herkes süperstar. Herkes vatan kurtarıyor.
Ben yaptığım herhangi birşeyin dünyayı değiştirdiğine inanmayı bırakalı çok oldu. Havlu kenarına tığ işleyen teyzeler gibi, hayatın kenarında boncuk işleyip kağıt falan yapıştırıyorum artık, daha iyi.
Daha geçen gün, şenlikli bir fener alayı gibi giyinip boyanıp gezdiğim günlerde çekilmiş bir fotoğrafıma bakıp kendimi tanıyamadımdı; haklıydım gözler bile benim değildi zira.
Bugün bir arkadaşım, ki arkadaşım değil aslında o benim elime doğdu ve başladı aşk, “birine dair birşeyler yazdığın zaman çok kıskanıyorum, bir şekil hayatına değdiği için” dedi. Ki aslında çok gereksiz bir kıskançlıktı bu, hayatıma ilk o değmişti zira. Ekledi sonra “kendinin farkında değilsin”
kendimin farkındayım gereğinden fazla, ancak galiba artık hayata gereken ehemmiyeti veremiyorum. Bu dünyanın kurtarılabilir olduğuna, hatta kurtarılmaya değer olduğuna dair bir ümidim yok. Dünya olması gerektiği gibi, bizim kim olduğumuzun, nerden geldiğimizin ne bok yediğimizin de bir ehemmiyeti yok. Benim şu an vardığım akıl noktasında, ki yarın varacağım noktayı tenzih ederek konuşuyorum; mühimmatı olan tek mevzu, incelikler mevzu. Beni bu kafayla hatırlasınlar isterim, ya da istemem bile lan, kimim ki ben neticede. Prenslerden, prenseslerden, krallardan, kraliçelerden sıtkım sıyrıldı, havlulunun kenarına tığ işle, ama kendin ol, canımı al be ablacım. Kızım olursa da adını Rabona koyarım, bu kadar netim.
