Maya: Sarman, Minnoş, hoş geldin, nerdeydin? Yoktun? Gelebilir miyim azıcık kucağa? Bebeğim ya ben, annem yok ya benim, seni özlüyorum ben… Gelebilir miyim kucağa?
Tipiş: Yuh ! Uyanık ! Duygu sömürücüsü, “bebek” miş… Ufal da cebime gir; Kendi kazık, dili papuç gibi…
Maya: Senin de popon kocaman…
Tipiş: Hepimiz minnak geldik la bu eve, ben daha bi avutçum geldiğimde, bu albino portakalda vitamin bile değildi… Sömürme la kızın kedisel annelik duygularını…. Kedi öströjeni burnundan damlıyo zate…
Maya: Tipitoşun popo kocamaaan… Tipitoşun popo kocamaaan…
Tipiş: Leyn, gel buraya kulağını ısırdığımın !

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder